Ολα τα νέα, ειδήσεις, παρουσιάσεις γύρω από τις Vintage μοτοσυκλέτες, τις Custom κατασκευές, τα Bobber, τα Cafe Racer το στυλ και την κουλτούρα τους.

Wheels and Waves 2016

0

Customizing Festival, Biarritz Ν. Γαλλία, Ιούνιος 2016

Toυ customize το ανάγνωσμα

Πέντε χρόνια φαγούρα. Πέντε χρόνια αμίμητες δημιουργίες. Μέταλλο, σφυρί, καλέμι, ματσόλα παντρεύτηκαν με ιδρώτα, μουτζούρα και απύθμενη φαντασία. Και πάλι…

Πριν πέντε χρόνια, μια παρέα custom builders αποφάσισε να ταξιδέψει στην ακτή του Ατλαντικού και με έδρα τη Βασκονία να αποκαλύψει στον κόσμο της μοτοσυκλέτας τις τάσεις της εποχής. Δεν ξέρω πόσοι μαζεύτηκαν και πόσο καλά πέρασαν, ξέρω όμως ότι κατάφεραν να κάνουν τους μεγαλύτερους κατασκευαστές του πλανήτη να δηλώνουν συμμετοχή κάθε χρόνο, και από χρόνο σε χρόνο, όλο και περισσότεροι.

Παρούσες φέτος οι BMW, Ducati Scrambler, HarleyDavidson, Indian, Moto Guzzi, Royal Enfield, Triumph, Yamaha αλλά και διάφορες άλλες εταιρίες, τόσο του χώρου, όπως η Michelin και η Motul, όσο και εκτός χώρου, αλλά με γκάμα προϊόντων vintage, όπως η Tudor και η Edwin. Παρόντες φυσικά και πάσης φύσεως “οίκοι”, από τελειωμένους custom builders μέχρι ψαγμένους αξεσουαράδες, κοινό χαρακτηριστικό το old look και οι προσεγμένες διακοσμήσεις – κατασκευές από άλλες εποχές, ευτυχώς όχι ξεχασμένες και για πολλούς πολύ αγαπημένες.

1 (12) 1 (105)

Αν σας αρέσουν οι μοτοσυκλέτες έστω και λίγο, αν θέλετε να ερωτευτείτε και να μαγευτείτε έστω και για λίγο, τότε βάλτε στο πρόγραμμά σας τον επόμενο Ιούνιο να βρίσκεστε εκεί. Στο μεγαλύτερο φεστιφάλ customize που γίνεται σε ευρωπαϊκό και όχι μόνο έδαφος, στη νοτιοδυτική Γαλλία, στο κοσμοπολίτικο και  πολυσύχναστο Biarritz, στη χώρα των Βάσκων. Και όπως αυτοί οι περήφανοι Βάσκοι άντεξαν στις επιδρομές των Φράγκων, των Βησιγότθων και των Μουσουλμάνων, έτσι και εμείς οι μετρημένοι στα δάχτυλα των δύο χεριών δημοσιογράφοι, σαν θεματοφύλακες μιας παράδοσης που πλανιέται στο χρόνο, αντέξαμε στην πρόκληση να μείνουμε για πάντα εκεί και γεμάτοι μοναδικές εικόνες πήραμε το δρόμο του γυρισμού. Πριν γίνει αυτό όμως..

..Ήταν καλή η ώρα

Είχα ακούσει, είχα διαβάσει αλλά δεν είχα πάει. Και ξαφνικά χτυπάει το τηλέφωνο και είναι ο Ντίνος Πετρής, ο μίστερ Michelin στην Ελλάδα και παλιός -πολύ παλιός- φίλος και συνεργάτης. “Νικόλα τι θα έλεγες να σε στέλναμε στο Wheels and Waves στο Biarritz, είμαστε χορηγοί του φεστιβάλ και θα θέλαμε να δεις από κοντά τη δική μας συμμετοχή!”. Η οποία δική τους συμμετοχή, για να μην σας κουράζω με διαλόγους, αφορούσε μια ριζικά μεταμορφωμένη HarleyDavidson.

1 (5)

Μια μοτοσυκλέτα “made from the ground up”, όπως λένε οι μηχανικοί που την έφτιαξαν, μάλλον την μεταμόρφωσαν θα έλεγα εγώ, κάτι που σε απλά ελληνικά σημαίνει δουλειά “από το μηδέν”. Και δεν χρειάζεται πολύς χρόνος για να το αντιληφθείς αυτό, η μοτοσυκλέτα που παρουσίασε η Michelin δείχνει σαν την απόλυτη ιδιοκατασκευή και μόνον οι πεπειραμένοι Χαρλεάδες θα μπορούσαν να ανακαλύψουν τι πραγματικά κρύβεται πίσω από το εξωγήινο παρουσιαστικό της, δηλαδή μια Dyna Street Bob μοντέλο 2016!.

Το όνομά της Black Wheel δικαιολογημένο από τα ειδικά για την περίσταση κατασκευασμένα ελαστικά, ένα σετ αγωνιστικών σλικ με περίτεχνα χαραγμένα πλαϊνά σαν φτερωτή από τουρμπίνα! Μας έβαλαν μάλιστα να χαράξουμε μόνοι μας το λογότυπο της κατασκευής στο πέλμα τους, κάνοντάς μας να αισθανθούμε σαν να βρισκόμασταν σε πίστα.

1 (98)

Και όπως αποδείχθηκε, η Harley είχε την τιμητική της στο φεστιβάλ, ειδικά για τη χώρα μας, καθόσον εκεί θα κρινόταν από ειδική επιτροπή ο τίτλος του παγκόσμιου διαγωνισμού “Battle of the Kings, με τις δώδεκα επικρατέστερες υποψήφιες να αστράφτουν κάτω από τον ήλιο στο περίπτερο της αμερικάνικης φίρμας. Ανάμεσά τους και η NYX, η δική μας συμμετοχή, γέννημα θρέμμα της HD Athena και του customizer Πασχάλη Τσαλαμάγκα.

1 (8)

Εδώ να θυμίσω ότι στον εν λόγω διαγωνισμό συμμετείχαν ..211(!) αντιπρόσωποι από Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Αφρική, χρησιμοποιώντας σαν βάση μια Sportster Iron 883 του 2016. Περισσότεροι από 65.000 άνθρωποι ψήφισαν διαδικτυακά και οι δώδεκα φιναλίστ βρέθηκαν στο Biarritz για την τελική αναμέτρηση. Και ω τι θαύμα, η “Νύχτα” κέρδισε! Και εγώ ήμουν εκεί, περήφανος Έλληνας μέσα στη μιζέρια του, να απαντώ σε ερωτήσεις τύπου “Έχετε Harley στην Ελλάδα;”. Δεν ξέρω πως τα καταφέρνουμε κάθε φορά να βρισκόμαστε σαν φυλή στο προσκήνιο, θετικό ή αρνητικό, ούτε πως πετυχαίνουμε να κάνουμε τους πάντες να ασχολούνται μαζί μας. Έμαθα όμως πως οι πάντες μας έχουν κατά νου, σαν ένα λαό ικανό για το καλύτερο και το χειρότερο, κάτι ενδιάμεσα απλά δεν υπάρχει, ή του ύψους ή του βάθους…

1 (41)

Γιορτή μέσα κι έξω

Πλησιάζοντας το Biarritz και προερχόμενοι από το Bilbao, όπου είχαμε ήδη επισκεφθεί το εργοστάσιο της Michelin που φτιάχνει αποκλειστικά ελαστικά για τις HarleyDavidson, η ατμόσφαιρα μύριζε ..μπαρούτι. Παντού τριγύρω μεταποιημένες κατασκευές πάσης φύσεως, από CB 400N και SR 500 μέχρι T3 και W 800, από XS 1.1 μέχρι GT 750 και από R 60/7 μέχρι Τ 120R. Και εμείς πίσω από τα τζάμια του λεωφορείου, να αισθανόμαστε σαν παιδιά που δεν μπορούν να γευτούν τις λιχουδιές. Όταν επιτέλους φτάσαμε 500 μέτρα από την είσοδο του φεστιβάλ, κατέβηκα πρώτος κουτρουβαλώντας και με τη φωτογραφική στο χέρι άρχισα να τρέχω δεξιά κι αριστερά να προλάβω να φωτογραφίσω τα πάντα.

1 (39)1 (76)

Στο σημείο υπήρχε μια τεράστια κυκλική πλατεία και όλοι οι αναβάτες έκαναν το γύρο γύρω όλοι προσφέροντάς μου μοναδικές εικόνες, θα πρέπει να πάτησα το κλείστρο πάνω από 300 φορές μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας. Και όσο το έκανα αυτό, αισθανόμουν πίσω μου την παρουσία του “κολλητού” μου Onno, ενός Ολλανδού δημοσιογράφου Χαρλεά που είχαν ταιριάξει τα χνώτα μας από την πρώτη στιγμή. Lets go inside stupid Greek, you are gonna see a lot of things ήταν τα λόγια του την ώρα που με χτύπαγε συγκαταβατικά στην πλάτη και άμεσα υπάκουσα στην επιθυμία του λέγοντας OK ugly fucking Dutch, I think I can trust you”…

1 (51)

Σαν σε εκστρατεία στρατιωτών

Το χακί ήταν έντονο παντού. Σκηνές, τέντες, μπλουζάκια, βαψίματα και ευτυχώς που υπήρχε μέταλλο και χρώμιο να σπάσει τη μονοτονία. Κολλητά τα “περίπτερα”, ανεξάρτητα με τι εκθέτανε, μούσια χιπστεράδικα και τατουάζ χαρλεάδικα, ζέστη και η μπύρα πήγαινε σύννεφο. Στα μάτια όλων μια λάμψη, αυτή της χαράς που βρισκόμαστε εδώ και μυρίζουμε μια νέα εποχή για τη μοτοσυκλέτα, μια εποχή κάποτε περιθωριακή που αναβιώνει και κατακτά τις καρδιές ενός τεράστιου κοινού μοτοσυκλέτας.

1 (61)

Η BMW σε δικό της χώρο, μια τεράστια ξύλινη κατασκευή από …παλέτες, με βιτρίνα το κόνσεπτ Lac Rose, κοινώς μια μεταποιημένη R nine T με σχεδιαστική έμπνευση από τη μοτοσυκλέτα που αγωνιζόταν στον περίφημο αγώνα Παρίσι–Ντακάρ στα μέσα της δεκαετίας του ‘80. Απέναντι βρισκόταν η Michelin, με τη δική της ξεχωριστή πρόταση για την οποία έγραψα παραπάνω. Λίγο πιο κάτω η Harley, με τις φιναλίστ του Battle of the Kings να λαμποκοπούν στον ατλαντικό ήλιο.

1 (13)

Όλες οι εταιρίες μοτοσυκλετών είχαν τα νορμάλ μοντέλα τους αλλά και πληθώρα καστομαρισμένων, όλες εκτός της Ducati, που συμμετείχε με το νέο της brand Scrambler, επιδεικνύοντας τα μοντέλα της γκάμας χωρίς να έχει κάτι το “ξεχωριστό”. Απλά οι Ιταλοί ήθελαν να δείξουν ότι είναι κι αυτοί εδώ, μια χαρά το βρίσκω. Εξάλλου, τριγύρω υπήρχαν μοναδικές παρουσίες μοντέλων της, από τις δεκαετίες 70-80 κυρίως.

1 (14)

Στην Triumph, φόρα μόστρα φυσικά οι νέες Thruxton/R και Bonneville T120, που μέσα σε λίγους μήνες έχουν πετύχει να βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος στην κατηγορία vintage ευρύτερα, πλαισιωμένες από πέραν κάθε φαντασίας καστομαρισμένα μοντέλα της, παλιά και νέα.

Στο εντυπωσιακό σταντ της Moto Guzzi κυριαρχούσε η νέα σειρά V9 και το πρώτο scrambler μοντέλο της εταιρίας, κοινώς το πανέμορφο V7 II Stornello, τόσο στις στάνταρ εκδόσεις τους όσο και σε προσεγμένες, in house βελτιωμένες.

1 (11)

Τέλος, στο αντίσκηνο εκστρατείας της Yamaha, οι νέες vintage σειρές XSR, XV και SR χανόντουσαν πίσω από πάμπολλες καστομαρισμένες εκδόσεις τους, με αυτή των Τούρκων custom builders (Bunker Motorcycles), που αφορούσε σε ένα XSR 700 Scrambler, να κλέβει την παράσταση.

1 (45)

Tου χρόνου τα ξαναλέμε

Ο χρόνος που μου δόθηκε να περιπλανηθώ στους χώρους του φεστιβάλ δεν ήταν ικανός να καλύψει κάθε δημοσιογραφική ανησυχία μου. Οι παρουσίες των διάφορων οίκων από κάθε πλευρά του πλανήτη είχαν πολύ θέμα για χάζεμα, το φωτογραφικό υλικό που παραθέτω θα σας κάνει να πάρετε μια μικρή ιδέα και αυτό, προσωπικά εμένα, δε μου φτάνει.

Επιφυλάσσομαι λοιπόν για εκ νέου επίσκεψη το 2017, όπου θα φροντίσω να έχω τον απαραίτητο χρόνο για να κάνω ένα ταξίδι ..στο χρόνο. Μέχρι τότε εύχομαι οι οπαδοί της κατηγορίας να έχουν γίνει ακόμα περισσότεροι και οι ελληνικές συμμετοχές να πληθήνουν και να κατακτήσουν και πάλι την κορυφή. Το XJR 1300 «The Missing Piece» του Πέτρου Χατζηροδέλη και το Iron 883 “NYX” του Πασχάλη Τσαλαμάγκα μας έδειξαν το δρόμο,  το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να τον ακολουθήσουμε μέχρι το τέρμα του και μετά να ανοίξουμε έναν καινούργιο. Αν και στη χώρα που ζούμε μάλλον θα τους κλείσουμε πριν καν τους ανοίξουμε..

1 (94)

Κείμενο: Νίκος Βιτσιλάκης
Φωτογραφίες: Νίκος Βιτσιλάκης

Gallery

Share.

Leave A Reply

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.