Aermacchi M65 Leggero 1972 By RSD

Έπεσε το μάτι μου πριν λίγο καιρό, διαβάζοντας ένα περιοδικό, σε μια διαφήμιση που έλεγε, «Τα δικά σου σκουπίδια, μπορεί να είναι ο θησαυρός κάποιου άλλου». Έτσι συνέβη και με το μικρό Aermacchi Leggero Μ65 και όταν λέμε μικρό, εννοούμε μικρό.

Με δίχρονο μονοκύλινδρο κινητήρα 65cc, βάρος 61 κιλά, μικροσκοπικό πιρούνι της Ιταλικής Geriani και τροχούς διαστάσεων 2,50-17 εμπρός και πίσω, καταλαβαίνουμε πως πρόκειται για μια μικρή μοτοσυκλετα της δεκαετίας του ’70. Το «μεγάλο» πάνω του, είναι το ρεζερβουάρ των περίπου 9,5 λίτρων, με το μινιμαλιστικό καρμπυρατέρ της Dell’orto να διαχειρίζεται το καύσιμο.

AERMACCHI M65 LEGGERO ORIGIN 11

Ο μικρός αυτός θησαυρός, για πέντε μήνες βολόδερνε γύρω από τις εγκαταστάσεις του Roland Sands. Πριν βρίσκονταν θαμμένος κάτω από σορούς διαλυμένων μοτοσυκλετών και ανταλλακτικών σε μια μάντρα.

Ψάχνοντας τους σωρούς με τα «παλιοσίδερα», η ομάδα του RSD, την προσοχή της τράβηξε το ξεθωριασμένο κόκκινο με πορτοκαλί ρίγες ρεζερβουάρ με το αυτοκόλλητο AMF/ Harley – Davidson κολλημένο στο πλάι του. Μετά την ανασκαφή του και ένα πρόχειρο έλεγχο, το μικρό Aermacchi, παράδοξος σε καλή κατάσταση αν αναλογιστούμε ότι πρόκειται για μοντέλο του 1972, λίγα λεπτά και επτακόσια δολάρια (700$) αργότερα βρίσκεται φορτωμένο στο φορτηγό, με κατεύθυνση τις εγκαταστάσεις του RSD.

Πλησιάζοντας το Born free 4 show η ομάδα αποφάσισε να παρουσιάσει έστω και τη τελευταία στιγμή κάτι εντελώς διαφορετικό. Αντιμέτωποι με μια αυστηρή προθεσμία, είχαν μια εβδομάδα μέχρι την έναρξη του show, αποφάσισαν με το «μικρό θησαυρό» τους να λάβουν μέρος στην κατηγορία Cafe Racer.

Μην έχοντας την πολυτέλεια να επισκευάσουν τις πολύ σκουριασμένες ζάντες και ακτίνες, αποφάσισαν πως ο ακρογωνιαίος λίθος της κατασκευής τους θα ήταν ένα ζευγάρι ζάντες Morris Mag με τα λάστιχα ακόμη επάνω τους από τη δεκαετία του ’70, με διαστάσεις 2.15- 21 εμπρός και πίσω που υπήρχαν στο «νεκροταφείο» των τροχών στις αποθήκες τους. Για να χωρέσει ο πίσω 21’’ τροχός, έγιναν προεκτάσεις στο ψαλίδι και μετατροπή για να ταιριάξει ένα δισκόφρενο από Yamaha TZ 250, με δαγκάνα δυο εμβόλων από WR 450.

Τα επόμενα βήματα ήταν, η κατασκευή clip ons καιAERMACCHI-M65 η προσαρμογή μαρσπιέ από ΤΖ 250, νέα χειροποίητη εξάτμιση όπως και το αλουμινένιο number plate στη δεξιά μεριά της μοτοσυκλέτας να είναι η τελευταία πινελιά του RSD. Κόστος όλων αυτών τον μετατροπών, τριακόσια δολάρια (300$) και με σύνολο χιλίων δολαρίων (1.000$), ο «μικρός θησαυρός» πήρε την πρώτη θέση στην κατηγορία Cafe Racer του show.

 

Τελικά τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία, η ομάδα του Roland Sands μας το απέδειξε.

Δείτε το βίντεο: