Dominika Grnova – Απλά ένα «μοντέλο» που αγαπά τις μοτοσυκλέτες

Η αγάπη και το «μικρόβιο» για τις μοτοσυκλέτες από νωρίς μπήκαν μέσα της.

Όταν μικρούλα ακόμη, ξεροστάλιαζε χαζεύοντας στις αυτοσχέδιες πίστες motocross, της Βορείου Ελλάδας, τους μεγαλύτερους να γυρίζουν και να γεμίζουν χώματα, ένα όνειρο είχε.

Να ζήσει μεγαλώνοντας, θεωρώντας τη μοτοσυκλέτα το «όχημα» να γνωρίσει το κόσμο, αυτή την έξαψη και τη ξεχωριστή αίσθηση της οδήγησης και της ζωής με τη μοτοσυκλέτα και έτσι τελικά όπως ήρθαν τα πράγματα, μια χαρά τα κατάφερε.

Είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε από κοντά, κλέβοντας λίγο από το χρόνο της (διακοπές γαρ), για να μάθουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τη σχέση της με την Ελλάδα, τις μοτοσυκλέτες, τη ζωγραφική και το modelling.

Ποια είναι η σχέση σου με την Ελλάδα;

Γεννήθηκα στη Σλοβακία, αλλά από τριών ετών η οικογένειά μου εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα. Μετά το γάμο τους, οι γονείς μου ταξίδεψαν στην Ελλάδα, την ερωτεύτηκαν και μέσα σε λίγα χρόνια βρεθήκαμε να ζούμε, μόνιμα πια εδώ.

Ποια είναι η «βάση» σου τώρα;

Τα τελευταία πέντε χρόνια λόγο της δουλειάς μου (modelling) μένω μόνιμα στο Λονδίνο. Έχω δουλέψει σχεδόν σε όλο το κόσμο, έχω μείνει για δυο χρόνια στο Τόκιο, ένα χρόνο στη Νέα Υόρκη, είχα βαρεθεί από δεκαπέντε χρονών να είμαι με μια βαλίτσα στο χέρι, όποτε η απόφαση ήταν, μόνιμα στο Λονδίνο και με κάθε ευκαιρία, επαγγελματική ή όχι, επιστροφή στην Ελλάδα. Οι διακοπές δεν πιάνονται γιατί γίνονται, σχεδόν, πάντα στην Ελλάδα.

Μάθαμε τη σχέση σου με την Ελλάδα, για το Λονδίνο και το modelling, για τη μεγάλη σου αγάπη, τη μοτοσυκλέτα ;

Όπως είπα από μικρή κάτι με «τραβούσε» κοντά στις μοτοσυκλέτες ήταν όνειρο ζωής, αλλά λίγο οι αυστηροί γονείς , λίγο ο αθλητισμός – έχω μαύρη ζώνη στο Shotokan Karate και ήμουν Πρωταθλήτρια Ελλάδος στις μικρές ηλικίες – και το σχολείο, που παρεμπιπτόντως ποτέ δεν το άφησα πίσω και ας δούλευα από δεκαπέντε χρονών, έδωσαν παράταση στην μοτοσυκλετιστική ζωή μου.

Η οποία, πώς άρχισε και πότε;

Με όλες τις δραστηριότητες που είχα από μικρή δεν έβρισκα το χρόνο και το θάρρος, … μεταξύ μας, να πάρω την απόφαση να ξεκινήσω τα μαθήματα για το δίπλωμα οδήγησης.Είχα «βολευτεί» και ζούσα αυτή την ξεχωριστή αίσθηση σαν συνεπιβάτης στη Harley του συντρόφου μου του Αλέξανδρου.

Τελικά αυτή η μοτοσυκλέτα και αυτός ο τύπος ΦΤΑΙΝΕ, ευτυχώς, για όλα.

Όλα ξεκίνησαν όταν μου ανακοίνωσε ότι θα αντικαταστήσει το πίσω φτερό της και θα βγάλει τη σέλα του συνεπιβάτη !!!, αλλά και ότι θα με βοηθήσει σε ό,τι χρειαστεί για να βγάλω δίπλωμα και να πάρω τη δική μου μοτοσυκλέτα.

Οπότε κίνητρο είχα, σέλα δεν είχα να κάτσω, υποστήριξη τεράστια είχα από όλες τις απόψεις και μετά από μια επίσκεψη στο Bike Shed για πρωινό, είχα και μοτοσυκλέτα !!!.

Για πρωινό πήγαμε, με μια Honda CBF 250 Custom φύγαμε, από το επόμενο πρωί κιόλας ξεκίνησε η εκπαίδευση μου, από τον Αλέξανδρο πρώτα να μου μαθαίνει τα βασικά και στη σχολή στη συνέχεια για να προετοιμαστώ όπως πρέπει για το δίπλωμα.

Η Scrambler Ducati FullThrottle, που με αυτή είσαι εδώ, πως προέκυψε;

Η μικρή Custom Honda CBF 250 ήταν ότι πρέπει για αρχή, σύντομα όμως η ανάγκη για μεγαλύτερες συγκινήσεις και μεγαλύτερες βόλτες με έφεραν στην είσοδο του καταστήματος της Ducati στο Λονδίνο.

Ήμουν μεταξύ δυο μοντέλων, αλλά η άψογη εξυπηρέτηση και καθοδήγηση των ανθρώπων της Ducati με βοήθησε να καταλήξω στη Scrambler Ducati FullThrottle, όπως και τα λόγια του Αλέξανδρου «… θα τη φέρουμε στα μετρά σου, μη σε νοιάζει, step by step» και όπως βλέπεις έχει έρθει στα μέτρα μου και αισθητικά αλλά και από πλευράς πολλών άλλων βελτιώσεων.

Έτσι μπήκα και εγώ στην οικογένεια της Ducati, ξεκινώντας μια πολύ όμορφη σχέση με την εταιρία η οποία μου έδωσε τη δυνατότητα να οδηγήσω στην πρώτη τους παρουσίαση και την Scrambler Ducati Cafe Racer στην Ιταλία, αλλά και τη νέα Scrambler Ducati1100, Special και Sport στη Πορτογαλία.

Πρόσφατα σε είδαμε και με μια κατακόκκινη Ducati SuperSport S, για ποιο λόγο αποχωρίστηκες την αγαπημένη σου FullThrottle;

Για λόγους εκπαίδευσης αλλά και αναψυχής, είχα την ευκαιρία για τρεις εβδομάδες να «ζήσω» με τη Ducati  SuperSport S στους δρόμους του Λονδίνου, ευχαριστώ Ducati UK !!!, αλλά και να κάνω μαθήματα (Level 1& 2)στην πίστα του Silverstone με το California Superbike School.

(Dominika in California Superbike School, Silverstone Circuit.)

Είμαι της άποψης ότι ποτέ δεν πρέπει να σταματάμε να εκπαιδευόμαστε και να μαθαίνουμε όσο το δυνατό περισσότερα πράγματα γύρω από αυτό που αγαπάμε, στη προκείμενη περίπτωση μιλάμε για την οδήγηση της μοτοσυκλέτας.

Ώστε και πιο ασφαλείς να αισθανόμαστε (και να είμαστε), με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και όπως είπε και ο Άγγλος Φράνσις Μπέικον «η γνώση είναι δύναμη» και στη ζωή με τη μοτοσυκλέτα, η γνώση, η σύνεση μαζί με τον απαραίτητο προστατευτικό εξοπλισμό είναι η ασφαλιστική δικλείδα με τη ζωή.

Μάθαμε για την καταγωγή σου και τη σχέση σου με την Ελλάδα, τη δουλειά σου, τη μοτοσυκλέτα σου, μπορείς να μας πεις και λίγα λόγια για τη ζωγραφική σου ;

Όλα ξεκίνησαν τον ίδια εποχή που ξεκίνησα και τη δουλειά του μοντέλου, κοντά στα δεκαέξι μου χρόνια. Το πρώτο μου ταξίδι για δουλειά ήταν στο Τόκιο, στο οποίο έμεινα αρκετό καιρό, η μοναξιά σ΄ένα ξένο τόπο και σε τόσο μικρή ηλικία με ώθησαν να βρω μια διέξοδο και τότε άρχισα να μεταμορφώνω τα συναισθήματα, τους φόβους και τη θλίψη μου σε σκοτεινά σκίτσα, χρησιμοποιώντας κάρβουνο.

Από τότε η ζωγραφική είναι κομμάτι της ζωής μου και πάντα όλα εξαρτώνται από τη έμπνευση, υπάρχουν περίοδοι που δε σταματώ να ζωγραφίζω, αλλά και εποχές που δεν με αφήνουν να βγάλω τα συναισθήματά μου στο καμβά.

Την πρώτη έκθεση με έργα μου την έκανα το 2016 στο Λονδίνο (BrickLane) και τώρα ετοιμάζω νέα έργα για την επόμενη.

Μετά τις διακοπές σου στην Ελλάδα, τι να περιμένουμε στη συνέχεια;

Το πρώτο δεκαήμερο του Αυγούστου θα είμαι στη πίστα του Brands Hatch για το Level 3 του California Superbike School και στις 18 Αυγούστου, στηνArena  Essex  Raceway για το DirtQuake.

Σίγουρα υπάρχουν και άλλες δραστηριότητες μοτοσυκλετιστικές ή μη αλλά ακόμη δεν έχουν επιβεβαιωθεί, οπότε για ό,τι νεότερο θα σας κρατάω ενήμερους από τους λογαριασμούς μου στο instagram.

Instagram / dominika_rides  / dominikagrnova  / dominikagrnovaart

Ευχαριστούμε Dominika, εις το επανιδείν … .

Φωτογραφίες: Γιώργος Μαλεκάκης  

Φωτογραφίες El Rey Alobar: Διονύσης Γκίκας  

Κείμενο: Λεωνίδας Πολίτης

Ευχαριστούμε το El Rey Alobar στο Χαλάνδρι, για τη φιλοξενία !!!

Gallery